Teatr
W tradycyjnych sztukach teatralnych trudno oddzielić od siebie taniec i formy dramatyczne, tym bardziej, że większość gatunków wywodzących się z dawnych czasów rozwinęło się z tańca i we wszystkich nadal wykorzystuje się akompaniament. Kilka form korzysta również z rozmaitych technik wokalnych, ale nie do tego stopnia, by można je było uznać za operę. Istnieje pięć głównych rodzajów japońskiego teatru: bugaku, no, kyogen, bunraku oraz kabuki. Jedynie trzy pierwsze to formy klasyczne - ich przedstawienia, pierwotnie przeznaczone dla szlachty i możnych, mają sztywną strukturę i podlegają dyscyplinie formalnej. Zarówno bun-raku, jak i kabuki to typowe sztuki sceniczne, wywodzące się z kultury okresu Edo. Należy także wspomnieć o innym podgatunku - kagura, który kojarzy się z teatrem ludowym, mimo że nie ma wyraźnie sprecyzowanej formy: są to zwykle fabularne przedstawienia taneczno-teatralne z elementami tematyki religijnej, wystawiane w dni świąteczne przed posągiem bóstwa. W całej Japonii kagura różnią się od siebie - prezentuje się zarówno misteria religijne, jak i eposy heroiczne, nie gardząc również rubasznymi satyrami oraz spektaklami przesyconymi symboliką seksualną, a często nawet łącząc te wszystkie formy w jedno.