Sumo i inne sporty
Baseball i sumo od wielu lat przyciągają na boiska i areny kibiców, a konkurencji z nimi nie wytrzymuje żaden inny sport. Na początku lat 90. XX w. powołano w Japonii profesjonalną ligę piłki nożnej. Przez pierwsze lata wydawało się, że drużyna i jej rodzime oraz "importowane" gwiazdy nigdy się Japończykom nie znudzą, jednak po jakimś czasie zainteresowanie kibiców wyraźnie osłabło. Dziś wiele osób się zastanawia, czy J-League stanie na nogi, czy była jedynie przelotną modą. Tokijczycy uprawiają bardzo niewiele sportów, gdyż jest to po prostu zbyt droga rozrywka. Nie-zmienną popularnością cieszy się golf, ale tylko najbogatsi mogą sobie pozwolić na takie hobby - pozostałych stać jedynie na to, by ćwiczyć dalekie piłki na polu treningowym. Modne staje się również narciarstwo, tym bardziej że w Japonii nie można narzekać na brak pięknych gór. Niestety, tak jak przy niemal każdej czynności, którą Japończycy wykonują wspólnie, także na stokach tłumy hałasują, a z megafonów wrzeszczą spikerzy, co sprawia, że ten sport nie jest szczególnie atrakcyjny dla obcokrajowców (alternatywą może być otwarty przez cały rok sztucznie naśnieżany stok na północ od Tokio, z długim, łagodnie opadającym tunelem, wyglądający jak dziwaczna konstrukcja przemysłowa). Mimo że baseball jest prawdziwą sportową obsesją Japończyków, to właśnie walki młodych za-paśników sumo pozostają "oficjalnym" sportem narodowym, pochłaniającym wiele uwagi, czasu i energii. Istnieje ku temu kilka powodów. Historia walk zapaśniczych ma w Japonii bardzo długą tradycję - sięga bowiem III w., a sam sport otacza nimb starożytnego ąuasi-religijnego rytuału, jednak najważniejsze jest to, że od wielu wieków Japończycy uważają zmagania zapaśników sumo za niezmiennie ekscytujące.