Japonia

W Japonii grupa - bez względu na jej rozmiar czy funkcję - determinuje indywidualne cele i role społeczne jednostki. To właśnie zbiorowość, zwana nihonjin (lub bardziej w duchu narodowościowym - nipponjin), czyli ..Japończycy", jest "matką" wszystkich po--.niejszych grup. Komentatorzy telewizyjni i Poli nieustannie posługują się hasłem "my, Japończycy" (ware-ware Nippon-jin), co ma służyć jasnemu zdefiniowaniu, kim mieszkańcy Japonii t^, a kim nie - co robią i w co wierzą. Nawet w re-kinach kładzie się wyraźny nacisk na podkreślenie tożsamości narodowej, co ma rodzić poczucie jedności i siły. "Nie próbuj nas zbyt szybko zrozumieć" -ostrzegają Japończycy zagranicznych gości. Obcokrajowcy z powodu swojego statusu nie przy-należą do żadnej z grup, z którymi utożsamiają gospodarze. Wyspiarze lubią sytuacje, gdy cudzoziemcy nie pojmują specyfiki ich kraju - wyleje się nawet, że do pewnego stopnia są dumni Ego, że przybysze nie są w stanie pojąć czegoś, . jest japońskie.

Pochodzenie.
Poczucie wyjątkowości Japończyków opiera się ich przekonaniu o własnej odmienności (a na--et wyższości) rasowej i kulturowej. Niezbite dowody wskazują jednak, że dzisiejsi mieszkańcy pochodzą ze stałego lądu. Począwszy od III w. p.n.e. na Wyspy Japońskie zaczęły napływać z Azji kolejne fale osadników, zaszczepiając własne struktury społeczne, także wiedzę o uprawie ryżu, wytwarzaniu miedzi i metalurgii. W trakcie wędrówek ludów przybyli przodkowie dzisiejszych Japończyków nato), wypierając ówczesnych, odmiennych rasowo mieszkańców (Jomon) na dalekie krańce mniej atrakcyjnych północnych archipelagów.