Japonia

Przywrócenie do władzy w 1868 r. dynastii Meiji i ponowne ustanowienie cesarza głową państwa było rewolucyjnym wydarzeniem, tym bardziej, że dokonano tego niemal bez przelewu krwi. Ostatni szogun - Yoshinobu Tokugawa, zachował się jak prawdziwy mąż stanu i zrzekł się władzy, poddając zamek w Edo, dzięki czemu zapobiegł wybuchowi wyniszczającej wojny domowej. Cesarz oficjalnie przejął rządy jesienią 1867 r. W 1872 r. na mocy dekretu zniesiono klasę społeczną samurajów, co ostatecznie dało wolną rękę kupcom. Mimo głębokich zmian pamięć o rządach szogunów była w Edo wciąż żywa i nie wszyscy samurajowie pogodzili się z zaistniałą sytuacją. W rodzinnej świątyni Tokugawów - Kan'eiji (dziś w jej miejscu rozciąga się Ookijski park Ueno), zebrało się dwa tysiące zwolenników szogunatu. czyli szogitai, by zginąć w ostatniej, trwającej cały dzień bitwie. Samurajowie doszczętnie spalili kompleks budynków: poległy setki obrońców, a zwycięzcy kazali pozostawić ich ciała bez pogrzebu. Kilkanaście dni później cesarz zezwolił mnichom uwolnić dusze owników wówczas ich doczesne szczątki płonęły na stosie. Dziś Kan'eiji jest olbrzymią świątynią buddyjską, a w jej skład wchodzi prawie sto budynków. Od wieków mieści się tu również mauzoleum trzech pokoleń rodu Tokugawów - tylko Ieyasu i jego wnuk Iemitsu są pochowani 'A Nikko na północy.

Meiji (1868-1912).
W 1868 r. na mocy cesarskiego edyktu Edo prze-mianowano na Tokio (Wschodnia Stolica), a cesarz Meiji przeniósł tu swój dwór, jednak zanim opuścił Kioto wydał niezwykle ważny dekret: ..odszukana zostanie wszelka mądrość świata, która będzie mogła wesprzeć podstawy cesarskiej władzy...